ana sayfa > Av Hakkında Soru Ve Cevaplar > GENEL VE DEVLET AVLAKLARININ BELİRLENMESİ

GENEL VE DEVLET AVLAKLARININ BELİRLENMESİ

Cumartesi, 04 Şub 2017 yorum ekle yorumlara git

TMMOB Orman Mühendisleri Odası Mesleki Mensupluğuna Hazırlama Eğitimi Ders Notları GENEL VE DEVLET AVLAKLARININ TESİSİ, TESCİLİ, İŞLETİLMESİ VE YÖNETİMİNE İLİŞKİN ESAS VE USULLER Mustafa ÖZER Şube Müdürü Orman Bakanlığı ve Su İşleri Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu (KAK) ve 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, ülkemizin av ve yaban hayatı kaynaklarının korunması, geliştirilmesi ve yönetimi ile avlakların tesis edilmesi, avcılığın organizasyonu, düzenlenmesi ve kontrolü yetkilerini Bakanlığımıza vermiştir. Ülkemizde avcılık 1937 yılından 2003 yılına kadar 3167 sayılı Kara Avcılığı Kanunu hükümleri çerçevesinde her yıl en az bir defa toplanan Merkez Av

Komisyonunun (MAK) yaptığı düzenlemeler ve aldığı kararlar doğrultusunda yürütülmüştür. 2003 yılında yürürlüğe giren 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu da avcılık faaliyetlerinin yürütülmesi işlemini MAK kararlarına bırakmış ancak 3167 sayılı kanundan farklı olarak avlakların tesis edilmesi ve avcılığın etüt ve envanter verilerine istinaden hazırlanan avlanma planları çerçevesinde yapılmasını öngörmüş ve bu konuda Bakanlığımızı yetkili kılmıştır. Ancak, 4915 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten 2009 yılına kadar geçen süre içerisinde Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının tesis edilememiş olması 3167 sayılı mülga KAK un yürürlüğe girdiği 1937 yılından beri devam eden bir uygulamanın 4915 sayılı KAK ın yürürlüğe girdiği 2003 yılından günümüze kadar devam etmesine de neden olmuştur. Ancak, ülkemizde av hayvanlarının envanteri sınırları belli ve büyüklükleri belirlenmiş olması nedeniyle sadece örnek avlaklar ve yaban hayatı geliştirme sahalarında yapılmaktadır. Bu sahaların haricinde yaşayan av hayvanlarının envanterleri yapılamamakta dolayısı ile de popülasyonlarının durumları değerlendirilememektedir. Bu sebeple de her yıl yapılan MAK toplantılarında avcı başına avlanma miktarlarının belirlenmesinde sıkıntılar yaşanmaktadır. Ülkemizde eski KAK ın yürürlüğe girdiği 1937 yılından günümüze kadar devam eden bu uygulama birçok av hayvanı türünün nesillerinin bazı yörelerimizde tükenmesine bazı yörelerimizde de tehlike altına düşmesine neden olmuştur. 4915 sayılı Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının günümüze değin tesis edilememiş olmasının yarattığı diğer bir sorun ise ülkemizde av turizmi kapsamında yapılan faaliyetlerin sadece örnek avlaklarla sınırlı kalması ve geliştirilememesidir. YHKS ve YHGS yönetmeliğin 20 inci madde hükümleri çerçevesinde bu sahalardaki hedef tür veya türlerin avlanması yasaktır. Bu sahalarda yaşayan türlerin avına, hedef tür veya türlerin taşıma kapasitesine ulaşmasıyla sahanın koruma statüsü kaldırılarak sahaya örnek avlak statüsü vermek suretiyle izin verileceği yönetmeliğin yine aynı maddesinde ifade edilmiştir. Ancak bu güne kadar YHGS’lerin statülerinin örnek avlak olarak değiştirilmesine ilişkin herhangi bir çalışma başlatılmamıştır. 4915 sayılı kanunda avlaklar özel avlak, devlet avlağı, genel avlak ve örnek avlak olmak üzere dört ayrı statüde tanımlanmaktadır. Bir bütün teşkil eden özel mülkiyetteki tapulu arazilerden, Bakanlığımızın avlaklar için tespit ettiği ve tanımladığı şartlara uygun olan avlaklar özel avlak; devlet ormanları, toprak muhafaza, ağaçlandırma sahaları ve benzeri yerlerle devlet tarım işletmeleri, baraj gölleri ve emniyet sahalarında, ilgili kuruluşun muvafakatı alınarak Bakanlığımızca avlak olarak ayrılacak yerler devlet avlağı; özel ve devlet avlakları dışında kalan bütün av sahaları ile göl, lagün, bataklık ve sazlık gibi sahalar genel avlak; devlet avlakları ve genel avlaklar içinden Bakanlığımızca belirlenecek esaslara göre ayrılacak ve işletilecek veya işlettirilecek avlaklar örnek avlak olarak tanımlanmıştır. Ülkemizde avlakların tesisine ilişkin çalışmalar 16 Mayıs 2004 tarih ve 25464 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren “Avlakların Kuruluşu, Yönetimi ve Denetimi Esas ve Usulleri ile İlgili Yönetmeliğin (Avlak Yönetmeliği)” çıkarılması ile başlatılmıştır.

Avrupa Avcılık ve Biyolojik Çeşitlilik Charter’inde sözü edilen 12 prensiplerinden belkide en önemlisi “Hasadın Ekolojik Olarak Sürdürülebilir Olmasının Sağlanması” prensibidir. Sözü edilen prensip çerçevesinde avcılıktan sorumlu kurumların av hayvanları popülasyonlarını optimum seviyede tutmak ve hasadı sahanın ekolojik ve sosyo-ekonomik taşıma kapasiteleri ve popülasyonlara ilişkin envanter verileri göz önüne alınarak hazırlanan avlanma planları çerçevesinde düzenlemeleri gerekmektedir. Bu sebeple, ülkemizde en kısa zamanda 4915 sayılı kanunda tanımlanan avlakların tesis edilmesi ve bu avlakların ülke geneline yaygınlaştırılması gerekmektedir. Genel ve devlet avlaklarının tanımı Devlet avlakları, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 2 inci maddesinin 8 inci fıkrasında “devlet ormanları, toprak muhafaza, ağaçlandırma sahaları ve benzeri yerlerle devlet tarım işletmeleri, baraj gölleri ve emniyet sahalarında, ilgili kuruluşun muvafakatı alınarak Çevre ve Orman Bakanlığınca avlak olarak ayrılan yerler” Genel avlaklar ise aynı maddenin 9 uncu fıkrasında “özel avlaklar ve devlet avlakları dışında kalan bütün av sahaları ile göl, lagün, bataklık ve sazlık gibi sahalar” şeklinde tanımlanmıştır. Görüldüğü üzere, 4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanunu avlakların ayırımında av hayvanı türlerini değil mülkiyeti esas almıştır. Genel ve devlet avlağı olarak ayrılmayacak sahalar Genel ve devlet avlakları tanımları kapsamına giren ancak ilgili kuruluşun muvafakatı olmayan sahalar, YHGS veYHKS, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında olan sahalar ile herhangi bir koruma statüsünde olup, MAK statüsü belirtilerek avlanmanın yasaklandığı sahaların genel ve devlet avlağı olarak ayrılamayacağı Avlak Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde ifade edilmiştir. Ormanlık alanlar, toprak muhafaza ve ağaçlandırma sahalarının devlet avlağı olarak ayrımında orman işletme şeflikleri sınırlarının esas alınacağı, birden fazla orman işletme şefliği alanının bir avlak olarak ayrılabileceği ve orman içerisinde kalan tarım arazileri ile üç yüz hektardan küçük hazine arazilerinin devlet avlakları içerisinde gösterileceği, aynı şekilde genel avlaklar içerisinde kalan üçyüz hektardan küçük ormanlık arazilerin genel avlak içerisinde gösterilir. Özel Çevre Koruma Alanları gibi herhangi bir koruma statüsünde olup ilgili kurumların muvafakat verdiği sahalar mülkiyetne göre devlet veya genel avlağı olarak ayrılabilir. Avlak Yönetmeliğinin 46 ıncı maddesinde belirtildiği üzere avlak olarak ayrılmayan sahalarda avlanmak yasaktır. Herhangi bir sahanın avlak olarak ayrılmasına muvafakat vermeyen sahadan sorumlu kurum veya kuruluş, o sahada avlanmanın yasak olduğunu standartları Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünce belirlenen levhalar koymak suretiyle belirlemekle yükümlüdür. Bu sahalar il müdürlüklerinin göndermiş oldukları il av komisyonu kararlarında belirtilerek MAK kararlarında ilan edilir. Genel ve devlet avlaklarının büyüklükleri, sınırlarının belirlenmesi ve isimlendirilmesi Sahaların devlet avlağı olarak ayrımında orman işletme şeflikleri sınırlarının esas alınacağı, birden fazla orman işletme şefliği alanının bir avlak olabilecektir. Ancak, büyük sahalarda yapılacak envanter, planlama, avcılığın düzenlenmesi, kontrol ve yönetim faaliyetlerinin daha zor olacağı nedeniyle 25.000 -30.000 hektarlık büyüklüklerin uygun olacağı düşünülmelidir. Mümkünse yerleşim yerleri çevrelerini saran 300 metrelik bir şerit ile avlak sınırları dışında bırakılmalıdır. Genel ve devlet avlaklarında hem memeli hem de kuş türlerinin avına izin verileceği için avlak büyüklükleri 3000 hektardan küçük olmamalıdır. Devlet ve Genel avlakların sınırları yol, patika vb. gibi avcıların kolayca anlayabileceği doğal hatlara dayandırılmalıdır. Genel ve Devlet avlaklarının isimlendirilmesinde örnek avlaklarda olduğu gibi avlağa en yakın ilçe ve mevkii ismi verilir. Örneğin Bor-Feslegen Genel Avlağı gibi. Genel ve devlet avlaklarının tescili Genel ve devlet avlağı olarak ayrılacak sahaların tecili sahanın yönetiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşlardan muvafakat alınarak Avlak

Yönetmeliğinin 10 ve 12 inci madde hükümleri çerçevesinde çevre ve orman il müdürlükleri tarafından yapılır. Bu amaç için her şeyden önce sahanın yönetiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşları belirlenir. Belirlenen bu kurum ve kuruluşların ilgili birim temsilcilerinden katılım sağlanarak devlet avlağı olarak tescil edilecek sahanın yukarıda belirtilen yönetmeliğin EK 1’inde yer alan ve aşağıda bir örneği verilen Avlak Ön Etüt Raporu hazırlanır. Sahanın yönetiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşlarının ilgili birim temsilcilerinin katılımıyla hazırlanan avlak ön etüt raporu il müdürlükleri tarafından onaylanarak tescil edilir. Genel avlak veya devlet avlağı olarak tescil edilen sahanın ön etüt raporunun bir örneği alanın 1/25.000 lik haritası ile birlikte bilgilendirmek amacıyla Genel Müdürlüğümüze gönderilir. Genel veya devlet avlağı olarak il müdürlüklerince tescil edilen sahalar MAK kararlarının yayımlandığı kitapta ilan edilmek üzere Genel Müdürlüğümüze gönderilen il av komisyonu kararlarında yer alır. Genel ve devlet avlakları içerisinde kalan orman arazileri için orman işletme müdürlüklerinden, tarım arazileri için tarım il Muvafakat, mera, yaylak ve kışlaklar için il mera komisyonlarından görüş alınır ve avlak ön etüt raporu ekleri olarak Genel Müdürlüğümüze gönderilir. AVLAK ÖN ETÜT RAPORU ÖRNEĞİ A- GİRİŞ Emir ve Konu B- SAHA HAKKINDA GENEL BİLGİLER I- Tetkik Edilen Sahanın Mülki ve İdari Durumu a) İli, ilçesi, bucağı ve köyü, b) Orman Genel Müdürlüğünün Bölge Müdürlüğü, İşletmesi, İşletme Şefliği, c) Bakanlık İl Müdürlüğü, Mühendisliği, d) Yeri, sınırları, genişliği, belirtilir. II- Mülkiyeti III- Sahanın Doğal Durumu a) Jeolojik yapı (Jeomorfolojik-ana kaya-toprak), b) İklim, c) Doğal unsurlar (Orman, çalılık, mera, sazlık, bataklık, göl, akarsu, pınar, kayalık ve benzeri), d)Ağaçlandırma ve tarım alanları, belirtilir. C- SAHADA MEVCUT BİTKİ VE HAYVANLAR I- Bitki Örtüsü a) Ağaçlar, b) Ağaççık ve çalılar, c) Otlar ve sazlar, d) Yosun, mantar ve likenler, gibi bitki örtüsü grupları ile kaplı alanlar ve bu alanların toplam sahaya oranları belirtilir. II- Fauna (Hayvanlar) a) Mevcut yabani hayvan türleri, b) Avlandırılmayıp korunacak türler, c) Avlandırılacak tür veya türlerin geçmişteki durumu, d) Avlandırılacak tür veya türlerin halihazır durumu, e) Göçmen türler, 1) Geliş ve dönüş zamanları, 2) Kışlama, yazlama, konaklama, 3) Kuluçkalama ve yavrulama zamanları, hakkında bilgi verilir. D- AVLANDIRILACAK TÜRLER HAKKINDA BİLGİLER Avlandırılacak Tür veya Türlerin Biyolojik Durumu a) Beslenmeye ilişkin hususlar (Saha içindeki başlıca beslenme ve sulanma yerleri ve zamanları), b) Üremeye ilişkin hususlar (çiftleşme, yavrulama, kuluçkalama, doğurma yer ve zamanları) belirtilir. E- DOLAYLI VE DOLAYSIZ İNSAN TESİRLERİ Sahadaki İnsan Müdahalesi: a) Av Baskısı 1) Yakın çevredeki avcı ve silah sayısı, 2) Dışarıdan gelen avcılar, 3) Avlanma usulleri, 4) Usulsüz avlanma, yumurta ve yavru toplama, belirtilir. b) Yaşama Ortamına Yapılan Müdahaleler 1) Orman açmaları ve köklemeler, 2) Ot ve saz biçilmesi, 3) Geçmişteki yangınlar, belirtilir. c) Otlatma ve Evcil Hayvanlarla Olan İlişkiler 1) Birlikte yaşama yönünden, 2) Besin rekabeti yönünden, incelenerek belirtilir. d) Ormancılık Faaliyetleri ile İlişkiler 1) Üretim, 2) Gençleştirme, 3) Ağaçlandırma, 4) Toprak muhafaza, 5) Haşere mücadelesi, 6) Diğer faaliyetler (orman içi tesisler), belirtilir. e) Tarım Faaliyetleri ile İlişkiler 1) Yaşama ortamındaki besin maddeleri üzerine olumlu veya olumsuz etkileri, 2) Yaşama ortamına olan etkileri, 3) Yapılan zirai mücadeleler, belirtilir. f) Yerleşme Yerleri ve Sanayii Kuruluşları 1) Sahadaki toplu ve münferit yerleşim yerleri, 2) Baraj ve diğer sanayi tesisleri, 3) Drenaj, sulama kanalları, yollar gibi yapılar, 4) Enerji nakil hatları, belirtilir. F- DİĞER HUSUSLAR a) Avlak alanında koruma ve diğer faaliyetlerde görevlendirilmesi düşünülen eleman sayısı, b) Teşhis için bulanan, materyal (Boynuz, deri, kafatası, telek vs.), c) Tabii afetlere maruz olup olmadığı, d) İlgi çeken diğer hususlar, e) Avlak alanında Bakanlığa ait mevcut yapılar haritada, belirtilir. G-

EKOLOJİK DURUM a) Avlandırılacak türlerin bitkilerle ilişkileri, 1) Beslenme yönünden, 2) Barınma yönünden, 3) Yuvalanma ve kuluçkalama yönünden, b) Avlandırılacak hayvanların diğer yabani hayvanlarla ilişkileri, (Bu fıkrada avlandırılacak av hayvanlarına yararlı veya zararlı olabilen sürüngenler, anfibialar, balıklar, böcekler ve diğer hayvan grupları dikkate alınır.), 1) Birlikte yaşama yönünden, 2) Beslenme yönünden, 3) Besin rekabeti yönünden, c) Avlandırılacak hayvanların yırtıcı ve zararlılarla ilişkileri, belirtilir. H- SAHANIN DEVLET AVLAĞI VEYA ÖRNEK AVLAK OLARAK TEFRİK VE TESİSİNİ GEREKTİREN SEBEPLER İ- TEKLİFLER a) Avlak olması için alınacak ön tedbirler, b) Yapılması gereken tesisler (bu tesisler çevre ve su kirliliğine neden olmayacak şekilde planlanır.), c) Araç ve gereçler, d) Personel, e) Tahmini maliyet, f) İşletme şekli, belirtilir. J- SONUÇ K-RAPOR EKİ: Mevcut yapı ve tesislerin işaretlendiği ve sınırlarının çizildiği 1/25.000’lik harita. Genel ve devlet avlaklarında avlanmasına izin verilecek türler Genel veya devlet avlaklarında Orman ve Su İşleri Bakanlığınca Belirlenen Av Hayvanları Listesinde yer alan türlerin avlanmasına izin verilecektir. Orman ve Su İşleri Bakanlığınca Belirlenen Av Hayvanları Listesinde yer alan ancak Merkez Av Komisyonunca herhangi bir av döneminde koruma altına alınan türler genel veya devlet avlaklarında da avlanamaz. MAK kararları ile avlanması bölgesel olarak yasaklanan türler yasaklanan bölgelerdeki genel ve devlet avlaklarında da avlanamaz. Orman ve Su İşleri Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesinde yer alan türlerin genel ve devlet avlaklarında avlanması yasaktır. Orman ve Su İşleri Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesi’nde olup da popülasyonları aşırı miktarda artarak avlağa zarar veren türlerin avlanmalarına’’ Yaban Hayvanlarının Zararlılarıyla Mücadele Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik” hükümleri çerçevesinde izin verilir. Orman ve Su İşleri Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesinde yer alan ancak av turizmi kapsamında avlanmasına izin verilen herhangi bir türün (Tablo2) genel avlak olarak tescil edilen avlaklarda avlanması Av Turizmi Yönetmeliğinin 29 uncu maddesi hükmü gereğince yasaktır. Orman ve Su İşleri Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesinde yer alan ancak av turizmi kapsamında avlanmasına izin verilen türün devlet avlağında bulunması durumunda bu türün/türlerin avlanmasına 31.07.2007 tarihli yazımızla il müdürlüklerine gönderilen 30.07.3007 tarih ve B.18.0.DMP.03.01/020/200 sayılı Genel Müdürlük Makam Olurunda izah edilen “Av Turizmi Kota Belirleme Esas ve Usulleri” çerçevesinde her yıl düzenlenen “Av Yılı Av Turizmi Uygulamalarını İçerir İlkeler” doğrultusunda Genel Müdürlükçe izin verilir Tablo 1: ORMAN VE SU İŞLERİ BAKANLIĞINCA BELİRLENEN AV HAYVANLARI TÜRLER TÜRLER Yabani Tavşan (Lepus europaeus) Çilkeklik (Perdix perdix) Ada Tavşanı (Oryctalagus cunicullus) Sülün (Phasianus colchicus) Çakal (Canis aureus) Su Kılavuzu (Rallus aquaticus) Tilki (Vulpes vulpes) Saztavuğu (Gallinula chloropus) Gelincik (Mustela Navilis/nivalis?) Sakarmeke (Fulica atra) Kokarca (Mustela putorius) Poyrazkuşu (Haematopus ostralegus) Kakım (Mustela erminia) Yengeç Yağmurcunu (Dromas ardeola) Porsuk (Meles meles) Küçük Altın Yağmurcun (Pluvialis fulva) Ağaç Sansarı (Martes martes) Amerikan Altın Yağmurcun (Pluvialis dominica) Kaya Sansarı (Martes foina) Altın Yağmurcun (Pluvialis apricaria) Kuyruksüren (Herpestes ichneumon) Gümüş Yağmurcun (Pluvialis squatarola) Yaban Domuzu (Sus scrofa scrofa) Büyük Kızkuşu (Vanellus indicus) Kızılgerdanlı Dalgıç (Gavia stellata) Sürmeli Kızkuşu (Vanellus gregaria) Karagerdanlı Dalgıç (Gavia arctica) Akkuyruklu Kızkuşu (Vanellus leucura) Buz Dalgıcı (Gavia Immer) Kızkuşu (Vanellus vanellus) Sümsükkuşu (Morus bassanus) Büyük Kumkuşu (Calidris canutus) Karabatak (Phalacrocorax carbo) Aksokumlu

kumkuşu (Calidris fuscicollis) Gri Balıkçıl (Ardea cinerea) Döğüşkenkuş (Philomachus pugnax) Tarla Kazı (Anser fabalis) Küçük Su Çulluğu (Lymnocryptes minimus) Küçük Tarla Kazı (Anser brachyrhynchus) Su Çulluğu (Bekasin) (Gallinago gallinago) Sakarca (Anser albifrons) Çulluk (Scolopax rusticola) Boz Kaz (Anser anser) Çamurçulluğu (Limosa limosa) Yosun Kazı (Branta bernicla) Kıyı Çamurçulluğu (Limosa lapponica) Nil kazı (Alopochen aegypticus) Sürmeli Kervançulluğu (Numenius phaeopus) Fiyu (Anas penelope) Kervançulluğu (Numenius arquata) Büyük Çamurcun (Anas falcata) Kara Kızılbacak (Tringa erythropus) Boz Ördek (Anas strepera) Kızılbacak (Tringa totanus) Çamurcun (Anas crecca) Yeşilbacak (Tringa nebularia) Yeşilbaş (Anas platyrhynchos) Sarıbacak (Xenus cinereus) Kılkuyruk (Anas acuta) Benekli Düdükçün (Actitis macularia) Çıkrıkçın (Anas querquedula) Kütkuyruklu Korsanmartı(Stercorarius pomarinus) Kaşıkgaga (Anas clypeata) Korsanmartı (Stercorarius parasiticus) Macar Ördeği (Netta rufina) Uzunkuyruklu Korsanmartı(Stercorarius longicaudus) Elmabaş Patka (Aythya ferina) Büyük Korsanmartı (Stercorarius skua) Tepeli Patka (Aythya fuligula) Kızıldeniz Martısı (Larus leucophthalmus) Karabaş Patka (Aythya marila) Büyük Karabaş Martı (Larus ichthyaetus) Pufla (Somateria mollissima) Karabaş Martı (Larus ridibundus) Telkuyruk (Clangula hyemalis) Küçük Gümüş Martı (Larus canus) Kara Ördek (Melanitta nigra) Karasırtlı Martı (Larus fuscus) Kadife Ördek (Melanitta fusca) Van Gölü Martısı (Larus armenicus) Altıngöz (Bucephala clangula) Gümüş Martı(Hazar Martısı) (Larus Cachinnans) Tarakdiş (Mergus serrator) Kutup Martısı (Larus hyperboreus) Büyük Tarakdiş (Mergus merganser) Büyük Karasırtlı Martı (Larus marinus) Kınalı Keklik (Alectoris chukar) Karaayaklı Martı (Rissa tridactyla) Kaya Kekliği (Alectoris geraeca) Kuzet Gümüş Martı (Larus argentatus) Kum Kekliği (Ammoperdix griseogularis) Bağırtlak (Pterocles orientalis) Bıldırcın (Coturnix coturnix) Kılkuyruk Bağırtlak (Pterocles alchata) Gökçe Güvercin (Columba oenas) Çöl Kuzgunu (Corvus ruficollis) Kumru (Streptopelia decaocto) Kuzgun (Corvus corax) Küçük Kumru (Streptopelia senegalensis) Alakarga (Garrulus glandarius) Kaya Güvercini (Columba livia) Saksağan (Pica pica) Tahtalı (Columba palumbrus) Küçük Karga (Corvus monedula) Üveyik (Streptopelia turtur) Ekin Kargası (Corvus frugilegus) Çöl Toygarı (Ammomanes deserti) Kara Leş Kargası (Corvus corone corone) İbibik toygarı (Alaemon alaudipes) Leş Kargası (Corvus corone pallescens) Tepeli Toygar (Galerida cristata) Sığırcık (Sturnus vulgaris) Orman Toygarı (Lullula arborea) Çiğdeci (Acridotheres tristis) Tarlakuşu (Alauda arvensis) Serçe (Passer domesticus) Kıbrıs Kuyrukkakanı (Oenanthe cypriaca) Söğüt Serçesi (Passer hispaniolensis) Çöl Kuyrukkakanı (Oenanthe deserti) Küçük serçe (Passer moabiticus) Kızılca Kuyrukkakan (Oenanthe xanthoprymma) Ağaç Serçesi (Passer montanus) Büyük Kızılca Kuyrukkakan (Oenanthe moestra) Çöl Serçesi (Carpospiza brachydactyla) Karasırtlı Kuyrukkakan (Oenanthe lugens) Sarıboğazlı Serçe (Petronia xanthocollis) Aktepeli Kuyrukkakan (Oenanthe leucopyga) İspinoz (Fringilla coelebs) Tarla Ardıcı (Turdus pilaris) Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla) Öter Ardıç (Turdus philomelos) Alamecek (Rhodopechys sanguinea) Kızıl Ardıç (Turdus iliacus) Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta) Ökse Ardıcı (Turdus viscivorus) Doğu Alameceği (Bucanetes mongolicus) Karatavuk (Turdus merula) Büyük Çütre (Carpodacus rubicilla) Uzunkuyruklu Baştankara (Aegithalos caudatus) Şakrakkuşu (Pyrrhula pyrrhula) Duvar Tırmaşıkkuşu (Tichodroma muraria) Kirazkuşu (Emberiza hortulana) Çulhakuşu (Remiz pendulinus) Doğu Kirazkuşu (Emberiza buchanani) Kızılbaşlı Kirazkuşu (Emberiza bruniceps) Tarla Kirazkuşu (Miliaria calandra) ORMAN VE SU İŞLERİ BAKANLIĞINCAKORUMA ALTINA ALINAN YABAN HAYVANLARINDAN AV TURİZMİ KAPSAMINDA AVINA İZİN VERİLEN

TÜRLER TÜRLER Kurt (Canis lupus) Boz Ayı (Ursus arctos) Ala Geyik-Yağmurca (Cervus dama) Kızılgeyik (Cervus elaphus) Karaca (Capreolus capreolus) Ceylan / Ahu (Gazella subgutturosa) Çengelboynuzlu Dağkeçisi (Rupicapra rupicapra) Yaban Keçisi (Capra aegagrus) Yaban Koyunu (Ovis ammon gmelini) Anadolu Yaban Koyunu (Ovis orientalis anatolica) Genel ve Devlet avlaklarının tesisinde öncelik hangi türlere verilmelidir? Genel ve devlet avlaklarının tesisinde ilk etapta, avcılar tarafından çok fazla talep gören av hayvanlarının yoğun olarak bulundukları sahalara öncelik verilecektir. İl müdürlüğü sınırları içerisinde özellikle keklik, tavşan, bıldırcın ve su kuşlarının yoğun olarak bulunduğu ve avcılığın yoğun olarak yapıldığı sahalar belirlenerek özelliklerine göre genel avlak veya devlet avlağı olarak tescil edilecektir. . Avlakların devlet avlağı veya genel avlak olarak ayrımında türlerin özelliklerine göre hangi türün hangi avlak içerisinde yer alacağı hakkında aşağıda bilgiler verilmektedir. Bıldırcın: Daha çok eğimin düşük olduğu tarım arazilerini tercih eder. Bıldırcının• doğal olarak bulunduğu sahalar devlet avlağı veya genel avlak olarak ayrılmaya uygun alanlardır. Keklik-Tavşan: Genel olarak aynı habitatı paylaşırlar. Makilik, bozuk baltalık• ormanlar, veya gevenlerin olduğu veya olmadığı mera veya hazine arazileri tercih ederler. Bulundukları alan ormanda ise devlet avlağı hazine veya mera ise genel avlaklar içerisinde değerlendirilir. Su kuşları: Sulak alan ekosistelerini tercih ederler. Su kuşlarının bulundukları• saha DSİ baraj Gölü ise devlet avlağı diğer yerler ise genel avlak olarak ayrılır. Toy: Daha çok ova ekeneklerini tercih etmektedir. Bu türümüzün bulunduğu• sahalar TİGEM arazileri vb. yerlerde devlet diğer yerlerde genel avlak olarak ayrılır. Yaban domuzu: Her iki mülkiyette de bulunabilir bu türümüzün bulunduğu• sahalar mülkiyete göre genel veya devlet avlağı olarak ayrılabilir. Yaban domuzunun av turizmi faaliyetlerinde avlattırılabilmesi için sahanın devlet avlağı olarak ayrılması gerekmektedir. Yaban Keçisi: Kötürüm ağaç sınırı dediğimiz orman zonundan alpin zonuna geçiş• bölgelerinde veya yalnız bir zonda bulunabilir bu türümüzün bulunduğu sahalar devlet veya genel avlak olarak ayrılır. Yaban keçisinin av turizmi faaliyetlerinde avlattırılabilmesi için sahanın devlet avlağı olarak ayrılması gerekmektedir. ÇBDK: Daha çok orman üst sınırında alpin zonda bulunur. Bulunduğu saha orman• arazisi ise devlet diğer sahalar genel avlak olarak ayrılır. ÇBDK’nın av turizmi faaliyetlerinde avlattırılabilmesi için sahanın devlet avlağı olarak ayrılması gerekmektedir. Karaca: Daha çok Karadenizde orman içi açıklıkların olduğu karışık ormanlarda• yaşar. Bu türümüzün bulunduğu sahalar devlet avlağı olarak ayrılacaktır. Geyik: Ormanda yaşar bu türümüzün bulunduğu sahalar devlet avlağı olarak• ayrılacaktır. Yaban koyunu ve Ceylan: Genellikle Mera vasfındaki arazilerde• yaşar. Bulundukları sahalar genel avlak olarak ayrılacaktır. Ayrıca, ülkemizde av turizmi faaliyetlerinin yaptırılacağı sahalar 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 15 inci maddesine istinaden hazırlanan ve 08.01.2005 tarih ve 25694 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren “Yerli ve Yabancı Avcıların Av Turizmi Kapsamında Avlanmalarına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin” 29 uncu madde hükümleri çerçevesinde özel avlaklar, örnek avlaklar, devlet avlakları ve yaban hayatı geliştirme sahaları (YHGS) ile sınırlandırılmıştır. Bu nedenle, Ülkemizde doğal olarak yayılış gösteren Kızıl Geyik, Ala Geyik, Karaca, Yaban Keçisi, Yaban Koyunu, Çengelboynuzlu Dağ Keçisi gibi uluslararası av turizmi faaliyetlerinde çok fazla talep edilen büyük memeli yaban hayvanların Genel avlaklarda da avlanabilmeleri için Yönetmenliğin ilğili hükmünde değişiklik yapılmasında yarar varYaban domuzu ülkemizde yaptırılmakta olan av turizmi faaliyetlerinde birinci sırada talep gören bir türümüzdür. Ülkemizin av turizminden elde ettiği gelirin yaklaşık % 65-70’i yaban domuzu avından sağlanmaktadır. Bu nedenle, av turizmi faaliyetlerinin aksatılmadan yürütülmesi açısından il müdürlüğü

sınırları içerisinde yaban domuzu avı yaptırılacak sahaların da devlet avlağı olarak tesis ve tescil edilmesi gerekir GENEL MÜDÜRLÜĞÜMÜZCE SINIRLARI İÇERİSİNDE DEVLET AVLAĞI TESİSİ ÖNERİLEN ORMAN İŞLETME MÜDÜRLÜKLERİ İLLER ORMAN İŞLETME MÜDÜRLÜKLERİ Adana Karaisalı, Pozantı, Pos Afyon Afyon Amasya Amasya Ankara Kızılcahamam, Beypazarı, Nallıhan Antalya Antalya, Akseki, Elmalı, Alanya, Kaş, Finike, Gündoğmuş, Gazipaşa, Manavgat, Korkuteli Balıkesir Edremit Bartın Bartın, Ulus Bolu Bolu, Gerede, Mengen, Mudurnu, Seben Burdur Burdur, Bucak, Gölhisar Çorum Çorum, Kargı, İskilip Çanakkale Kalkım, Yenice, Bayramiç, Çan, Ayvacık Çankırı Çankırı, Çerkeş, Ilgaz Eskişehir Eskişehir, Çatacık, Mihalıçcık Isparta Isparta, Eğirdir, Sütçüler Karabük Eskipazar, Karabük, Yenice Karaman Karaman Kastamonu Kastamonu, Pınarbaşı, Azdavay, İhsangazi, Samatlar Araç, Taşköprü, Tosya Konya Konya, Beyşehir, Akşehir Mersin Anamur, Mut, Silifke, Tarsus Muğla Köyceğiz, Fethiye, Marmaris, Milas Sakarya Sakarya, Geyve Samsun Bafra, Vezirköprü Sinop Sinop, Türkeli, Boyabat, Ayancık Tokat Tokat, Niksar, Arbaa, Almus Yozgat Çayıralan, Akdağmadeni Zonguldak Devrek, Dirgine Hatay Hatay, Dörtyol Kütahya Kütahya Sivas Sivas, Koyulhisar Gümüşhane Gümüşhane, Torul Elazığ Elazığ Genel ve Devlet avlaklarında avcılığın düzenlenmesi Ülkemizde av hayvanlarının envanteri sınırları tespit edilmiş ve büyüklükleri belirlenmiş olması nedeniyle sadece örnek avlaklar ve yaban hayatı geliştirme sahalarında yapılmaktadır. Bu sahaların haricinde yaşayan av hayvanlarının envanterleri yapılamamakta dolayısı ile de popülasyonlarının durumları değerlendirilememekte bu sebeple de her yıl yapılan MAK toplantılarında avcı başına avlanma miktarlarının belirlenmesinde sıkıntılar yaşanmakta, belirlenen miktarlar da envanter verilerine dayandırılmadığı için av hayvanlarının nesillerini tehdit etmektedir. Bu nedenle, genel ve devlet avlaklarında avına izin verilecek türlerin avlanma miktarlarının belirlenmesinde MAK kararlarında olduğu gibi günlük limit sınırlaması yapılmayacaktır. Avına izin verilecek türlerin avlanma miktarları o av döneminde avlaktan hasat edilecek av dönemi kotaları olarak hesap edilecek ve belirlenen kotalar kadar hasat yapılmasına izin verilecektir. Herhangi bir genel veya devlet avlağında avına izin verilen bir türün o av dönemi için belirlenen kotasının kullanılması durumunda o tür için MAK kararlarında belirlenen avlanma süresi sona ermemiş olsa dahi devlet avlağında o türün avı kapatılacaktır. Genel ve devlet avlaklarının yönetimi, işletilmesi, işlettirilmesi ve denetimi Devlet avlaklarının yönetimi, işletilmesi ve işlettirilmesi Avlak Yönetmeliğinin 15 inci maddesinde ifade edildiği üzere il müdürlüğü tarafından yapılır. Devlet avlaklarında avlanmasına izin verilecek av hayvanları, avlanma süreleri, zamanı ve günleri, yasaklanan avlanma araç ve gereçleri MAK kararları doğrultusunda belirlenir. Örnek avlak statüsü mülkiyet ile ilgili olmayıp kamu kurum veya kuruluşlarının tasarrufu altında olan genel ve devlet avlaklarının işlettirilmesi ile ilgili bir statüdür. Başka bir deyişle, eğer herhangi bir genel avlak veya devlet avlağı özel veya tüzel kişilere kiralanarak işlettirilecek ise bu avlağa örnek avlak statüsü verilerek MAK kararlarından bağımsız olarak idarenin hazırlayacağı avlanma planı, idari ve teknik şartname doğrultusunda işlettirilecektir Avlak yönetmeliğinin 15 inci maddesinde “işlettirilir” sözcüğünden kastedilen de avlağın statüsünün örnek avlak olarak değiştirilmesi ve örnek avlak olarak işlettirilmesidir. Zira, Avlak Yönetmeliğinde, genel ve devlet avlaklarının hangi şartlarda işlettirileceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamasına karşın, örnek avlakların hangi şartlarda işlettirileceği açık ve net olarak belirtilmiştir. Örnek avlaklar genel ve devlet avlakları içerisinden avlağın tamamı veya sadece avlağın içerisindeki herhangi bir türün kullandığı alan kadar belirlenerek seçilebilir. Devlet Avlağı ilgili kurumların muvafakatları alınarak tescil edilmiş bir devlet avlağı olduğu için, bu

avlağın içerisinden örnek avlağı olarak tescil edilebilmesi için ilgili kurumlardan muvafakat alınması gerekmeyecektir. İl müdürlüklerimizce işletilecek olan genel avlaklar veya devlet avlaklarında da koruma ve avcılığın düzenlenmesi karşılığı bu avlaklarda sahası bulunan köy tüzel kişilikleri ve belde belediyeleri ile işbirliği yapılabilecektir. Genel ve devlet avlaklarında koruma ve avcılığın düzenlenmesi karşılığı bu avlaklarda sahası bulunan köy tüzel kişilikleri ve belde belediyeleri ile yapılacak işbirliğinin içeriği ve avlakların işletilmesinden sağlanan gelirden köy tüzel kişiliklerine ve belde belediyelerine verilecek miktarlar Bakanlığımızca belirlenecektir. Avlaklarda av hayvanlarından elde edilecek ürünün yurt içi veya yurt dışına nakli, devredilmesi, ticareti, kullanılması ve benzeri gibi işlemler, 4915 sayılı Kanun ile Yönetmelikler ve taraf olduğumuz ulusal ve uluslararası sözleşme esaslarına göre yapılır. Genel ve devlet avlaklarının ve burada yapılan işlemlerin denetlenmesi Avlak Yönetmeliğinin 34 üncü madde hükümleri çerçevesinde Genel Müdürlük tarafından yapılır veya yaptırılır. 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu ile mülki amirliklere verilen denetim hakkı saklıdır. Genel ve devlet avlakları içerisinde kalan av hayvanlarının kullandıkları alanların belirlenmesi Bir devlet avlağında yaşamını sürdüren üç adet türün her biri devlet avlağının belirli bir bölümünü veya avlağın tümünü kullanıyor olabilir. Avlak içerisinde kalan türlerin avlak sahasının kabaca ne büyüklükte bir alanını kullandıklarının belirlenmesi gerekir. Avlak içerisinde ne büyüklükte bir alanını kullandıklarının belirlenmesi türlere göre yıllık (av dönemi) avlanma kotalarının hesaplanmasında kullanılacaktır. Avına izin verilen türlerin yıllık (av dönemi) avlanma kotalarının belirlenmesi 4915 Sayılı KAK nu; av ve yaban hayatı yönetimini “av ve yaban hayatının sürdürülebilirliğinin sağlanması hedefinden hareketle; av ve yaban hayvanları ile yaşama alanlarında gerekli araştırma, etüt ve envanter çalışmalarının yapılması, koruma ve geliştirme faaliyetlerinin belirlenmesi, faydalanmanın düzenlenmesi de dahil; yönetim plânlarının yapılması, uygulanması, denetlenmesi, izlenmesi ve değerlendirilmesi” şeklinde tanımlamaktadır. KAK’da avlaklar “av ve yaban hayvanlarının doğal olarak yaşadıkları veya sonradan salındıkları sahalar” olarak, Avlanma “avına izin verilen yaban hayvanı türlerini, izin verilen yerlerde, tespit edilen zaman ve miktarlar ile belirlenen esas ve usullerle canlı veya ölü ele geçirmeye çalışma veya ele geçirme” şeklinde, Avlanma planı ise “envanteri yapılan, sınırları belli bir avlak alanında avlanmasına izin verilen yaban hayvanlarının tür, cinsiyet ve yaş itibariyle kaç adet ve hangi usul ve kurallara uyularak ne kadar süre içerisinde avlanacağını düzenleyen ve yaşama ortamının geliştirilerek sürdürülmesi için gerekli önlemleri öngören ve DKMPG’ce onaylanmış plan” olarak tanımlanmaktadır. Avlak yönetim ve avlanma planlarının onayının DKMPG’ye verilmesi ile avlak yönetim ve avlanma planlarında standarizasyonun sağlanması ve bu planların hazırlanması sırasında il çevre ve orman müdürlüklerimizin izleyecekleri yol ve uymaları gereken usul ve kuralların tek bir merkezden belirlenmesi hedeflenmiştir. Yaban hayatının korunması, planlanması ve yönetimi popülasyonlar bazında yapılmaktadır.. Belirli bir alanı paylaşan ve aralarında üremenin gerçekleşebildiği bireylerin oluşturduğu topluluk popülasyon olarak adlandırılmaktadır. Popülasyonu meydana getiren fertlerin sayısı popülasyon büyüklüğü olarak tanımlanır. Popülasyon yoğunluğu birim alana düşen fert sayısı olarak ifade edilmektedir. Ülkemizde popülasyon yoğunlukları Ayı, Kurt ve Vaşak gibi büyük memeli yırtıcılar için 10000 hektardaki birey sayısı diğer türler için 100 hektardaki birey sayısı olarak ifade edilmektedir. Bir yaban hayvanı türünün, popülasyon yoğunluğunun belirli bir şekilde azaldıktan sonra tekrar normal yoğunluğa dönmesi için gereken minimum bir yoğunluk vardır. “Minimum Üreme Yoğunluğu” denilen bu seviyenin altına düşen popülasyonların yeniden artarak eski halini alması

çok zor olmakta hatta bazı durumlarda ise mümkün olmamaktadır. Minimum yoğunluk seviyesi herhangi bir tür için yok olma sınırını temsil etmektedir. Herhangi bir yaban hayvanı popülasyonu iki temel gücün etkisi ile şekillenir. Bunlardan birincisi üreme potansiyeli diğeri ise çevre direncidir. Popülasyonlarda birey sayısı taşıma kapasitesine yaklaştığında üreme potansiyelinde azalma gözlenir. Minimum üreme yoğunluğunun üzerinde ve gelişmekte olan bir popülasyonda bireyler serbestçe beslenir, büyür, erginleşir ve çoğalırlar. Buna karşılık yoğunluğu artarak taşıma kapasitesine ulaşan bir popülasyon çevre direnci nedeniyle gerileme sürecine girer. Ağır hava şartları, kaçak avcılık, besin için rekabet, hastalıklar ve yırtıcıların etkisi çevre direncini oluşturmaktadır. Avlanma planlarının amacı avlattırılması hedeflenen türün popülasyon yoğunluğunun üremenin en hızlı olduğu bir yoğunluk seviyesinde tutularak bu seviyenin üzerindeki artımın hasat edilmesidir. Optimum yoğunluk olarak adlandırılan bu yoğunluk seviyesi popülasyonun optimum seviyede gelişim ve üremesine imkan vermektedir. Avlanma planlarında Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu (HİGMPY) olarak söz edilecek olan bu seviyede çoğalma maksimuma yakındır. Genel Müdürlüğümüzün yurt çapında sürdürmekte olduğu etüt-envanter çalışmaları ışığında ülkemizdeki av hayvanı türlerinin popülasyon büyüklükleri, yoğunlukları, üreme potansiyeli ile ergin ve yavruların yaşama oranları (çevre direnci) gibi popülasyon dinamiğine ilişkin temel bilgilere dayanılarak, uluslararası yayınlar da göz önünde bulundurularak, avına izin verilecek türlerin yıllık avlanma kotalarının belirlenmesinde esas alınacak HİGMPY’ler ve Avlanma Katsayıları belirlenmiştir. Avlanma Katsayısı herhangi bir türün üreme potansiyeli ve o türün bulunduğu ortamın çevre direnci göz önüne alınarak hesaplanan bir katsayıdır. Avlanma katsayısı ülkemizde yerleşik olarak yaşayan yaban domuzu, keklik, tavşan gibi av hayvanları için nispeten sabit olarak alınabilecek bir rakam olmakla birlikte ülkemizde geçici olarak bulunan göçmen kuşlar için hesaplanması bir hayli güç bir katsayıdır. Bu nedenle, göçmen kuşlar ve özellikle sulak alanlarımızı geçici bir süre kullanan su kuşları için hesaplanan avlanma katsayılarında sökün dönemlerinde yapılan gözlem ve envanter çalışmaları göz önünde bulundurur. Merkez Av Komisyonu Kararları çerçevesinde avlanmasına izin verilen türler ve bu türler için belirlenen HİGMPY’ler (100 hektardaki birey sayısı) ve Avlanma Katsayıları aşağıda verilmektedir. Aşağıdaki bonitet sınıflaması yapılan türlerin bonitet tespiti, yaban domuzu için 11/04/2005 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-108 sayılı, keklik türleri için ise 01.08.2006 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-124 sayılı Genel Müdürlük Makam Olurları doğrultusunda yapılacaktır. MERKEZ AV KOMİSYONU KARARLARI ÇERÇEVESİNDE AVINA İZİN VERİLEN AV HAYVANLARININ HASAT İÇİN GEREKLİ MİNİMUM POPÜLASYON YOĞUNLUKLARI VE AVLANMA KATSAYILARI TÜRLER HASAT İÇİN GEREKLİ MİNİMUM POPÜLASYON YOĞUNLUĞU (HİGMPY) (100 HEKTARDAKİ BİREY SAYISI) AVLANMA KATSAYISI Yaban Domuzu 1. Bonitet: 5 2. Bonitet: 4 3. Bonitet: 3 0.20 Çakal 2 0.15 Tilki 2 0.12 Yaban Tavşanı 2 1.50 Ada Tavşanı 3 1.50 Kaya Sansarı 2 0.20 Ağaç Sansarı 2 0.20 Kum Kekliği Kınalı Keklik Kaya Kekliği 1. Bonitet: 12 2. Bonitet: 8 2.00 Karatavuk 8 1.00 Bıldırcın 8 2.00 Çulluk (Orman çulluğu) 2 0.50 Suçulluğu (Bekasin) 4 1.00 Üveyik 10 0.30 Kaya Güvercini 10 0.50 Tahtalı 5 0.50 Sakarmeke 10 1.50 Sakarca Kazı (Yaban kazı) 6 1.00 Yeşilbaş 6 1.00 Bozördek 6 1.00 Fiyu 4 1.00 Kirik-Çamurcun 11 1.00 Macar Ördeği 6 1.00 Tepeli Patka 4 1.00 Kılkuyruk 5 1.00 Karabaş Patka 4 1.00 Elmabaş Patka 5 1.00 Kara Ördek 3 1.00 Çıkrıkçın 4 1.50 Altıngöz 3 1.50 Genel ve devlet avlaklarında avlanma, avına izin verilen türlerin doğal ortamda çoğalmalarının sağlanması ve Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu üzerindeki artım miktarının avlattırılması esasına

dayandırılacaktır. Genel ve devlet avlaklarında herhangi bir türün avına izin verilebilmesi için o türün avlak sahasındaki popülasyon yoğunluğunun en az Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu kadar olmak zorundadır. Eğer avlak sahasında avına izin verilecek türün popülasyon yoğunluğu o tür için belirlenen Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğundan daha az ise devlet avlağında o türün avına izin verilmeyecektir. Genel ve devlet avlaklarında herhangi bir türün avına izin verilebilmesi için o türün avlak sahasındaki popülasyon yoğunluğunun en az Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu kadar olup olmadığına sahada yapılacak envanter çalışmaları ile karar verilecektir. İl müdürlükleri, tesisi düşünülen avlak sahasında bulunan av hayvanı türlerinin üreme dönemi öncesi envanterini yaparak sahada bulunan av hayvanı popülasyonlarının yoğunluklarının en az bu türler için hesap edilen ve Tablo 4’de belirtilen Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunlukları kadar olup olmadığına karar verirler. Bu amaçla, tesisi düşünülen avlak sahası avcı derneklerinden ve avlak sahası içi veya yakınında bulunan köylerden temin edilen mihmandarlar ile gezilerek sahada doğal olarak bulunan popülasyonların değerlendirilmesi avcı ve köylülerin de görüşleri alınarak yapılır ve bir tutanakla tespit edilir. Bu tutanak avlak ön etüt raporu eki olarak Genel Müdürlüğümüze gönderilir. İl müdürlükleri 4915 sayılı kanunun 3 üncü madde hükümleri çerçevesinde avcı kuruluşlarının kurulması ve çalışmalarının teşviki amacıyla avlak sahasında bulunan av hayvanlarının popülasyon yoğunluklarının belirlenmesinde 06.05.2008 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.03.010.06.01/250 sayılı “Avcı Dernekleri ve Av Bayileri Aracılığı ile Avlanma İzin Kartı Satışı” konulu Genelge gereğince derneklerle yapılacak işbirliği protokolü ekinde yer alan anket formunda izah edilen envanter tekniğini de kullanabilirler. İl müdürlüklerinin genel veya devlet avlaklarında yaptıracakları envanter çalışmalarında yukarıda sözü edilen Genelge çerçevesinde avcı dernekleri ile işbirliği yapabilirler. Merkez Av Komisyonu Kararları çerçevesinde avlanmasına izin verilen türlerin genel avlak veya devlet avlağındaki kullandığı saha büyüklükleri ve bu sahalardaki popülasyonların yoğunlukları envanter çalışmaları ile tespit edilerek avlak bazında yıllık (av dönemi) avlanma kotaları aşağıda verilen formül ile hesap edilir. Yıllık Avlanma Kotası = (Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu) X (Türün Avlak İçerisinde Kullandığı Toplam Alan) / 100 X (Avlanma Katsayısı) Örneğin, içerisinde baraj gölü de bulunan ve büyüklüğü 20.000 hektar olan Aksaray İli, Ortaköy İlçesi, Balcı mevkiinde tesis edilmiş olduğu varsayılan Ortaköy-Balcı Devlet Avlağı içerisinde Yaban Domuzu, Keklik, Yaban Tavşanı, Çakal, Tilki, Kaya Sansarı, Kaya Güvercini ve Yeşilbaş gibi av hayvanı türleri bulunmaktadır. Bu türler avlak sınırları içerisinde sırasıyla 10.000, 20.000, 15.000, 20.000, 20.000, 10.000, 10.000 ve 4.000 hektarlık alanları kullanmaktadır. Yaban domuzunun avlakta bulunduğu sahalar 11/04/2005 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-108 sayılı olur çerçevesinde değerlendirilerek 3. bonitet olarak, kınalı keklik türünün bulunduğu sahalar 01.08.2006 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-124 sayılı olur çerçevesinde değerlendirilerek 2. bonitet olarak tespit edilmiştir. Avlak sahasında bulunan türlerin yıllık avlanma kotaları hesaplanarak Avlak Ön Etüt Raporu Eki olarak Genel Müdürlüğümüze gönderilecek bilgiler Tablo 5’te verilmektedir. İl müdürlükleri tescil ettikleri her bir devlet avlağı veya genel avlak için bir adet “GENEL AVLAK VEYA DEVLET AVLAĞI YILLIK AVLANMA KOTALARI BİLDİRİM FORMU” düzenleyerek Avlak Ön Etüt Raporu eki olarak Genel müdürlüğümüze gönderirler. İl müdürlükleri tarafından devlet avlağı veya genel avlak olarak tescil edilen sahaların Ön Etüt Raporlarının bir örneği bu sahaların 1/25.000 lik haritası ile birlikte bilgilendirmek amacıyla en geç Şubat ayı sonuna kadar Genel Müdürlüğümüze gönderilir. Genel avlak veya devlet avlağı olarak tescil edilen sahalar Merkez Av

Komisyonu kararlarında ilan edilir. Avlak Ön Etüt Raporu ekleri olarak Genel müdürlüğümüze gönderilecek diğer belgeler aşağıda belirtilmektedir.  Genel ve devlet avlakları içerisinde kalan orman arazileri için orman işletme· müdürlüklerinden, tarım arazileri için tarım il müdürlüklerinden 10/8/2001 tarihli ve 24489 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Tarım Arazilerinin Korunması ve Kullanılmasına Dair Yönetmelik” kapsamında, mera, yaylak ve kışlaklar için il mera komisyonlarından alınan “UYGUN GÖRÜŞ “ yazıları  İl müdürlüklerinin tescil ettikleri her bir devlet avlağı veya genel avlak için· düzenleyecekleri Tablo 5’de bir örneği verilen “GENEL AVLAK VEYA DEVLET AVLAĞI YILLIK AVLANMA KOTALARI BİLDİRİM FORMU” Tablo 5: GENEL AVLAK VEYA DEVLET AVLAĞI YILLIK AVLANMA KOTALARI BİLDİRİM FORMU İl Müdürlüğü: Aksaray Avlak Adı: Ortaköy – Balcı Devlet Avlağı Avlak Büyüklüğü (ha): 20000 hektar TÜRLER TÜRÜN AVLAK İÇERİSİNDE KULLANDIĞI TOPLAM ALAN (TAİKTA) (ha) HASAT İÇİN GEREKLİ MİNİMUM POPÜLASYON YOĞUNLUĞU (HİGMPY) (100 HEKTARDAKİ BİREY SAYISI) AVLANMA KATSAYISI YILLIK AVLANMA KOTASI = (HİGMPY) X (TAİKTA) / 100 X (AVLANMA KATSAYISI) Yaban Domuzu 10000 3. Bonitet: 3 0.20 60 Çakal 20000 2 0.15 60 Tilki 20000 2 0.12 48 Kınalı Keklik 20000 2.Bonitet: 8 2.00 3200 Yaban Tavşanı 15000 2 1.50 450 Kaya Sansarı 10000 2 0.20 40 Kaya Güvercini 10000 10 0.50 500 Yeşilbaş 4000 6 1.00 240 Mustafa ÖZER Şube Müdürü.


Categories: Av Hakkında Soru Ve Cevaplar Tags: | 231 Kez Bakıldı |
  1. şimdilik yorum yok.
  1. şimdilik geri bağlantı yok

av_videolari